Zabytki
Układ urbanistyczny Nowego Tomyśla
Cennym zabytkiem Nowego Tomyśla jest układ urbanistyczny najstarszej
części miasta. Tworzą go dwa rynki: większy - plac Niepodległości
i nieco mniejszy - plac Chopina, które połączone są ulicą
Mickiewicza. Pierwotnie miasto obejmowało też kilka ulic
przylegających do obu placów. W tej najstarszej części miasta
zachowało się kilkadziesiąt budynków pochodzących przeważnie
z 2 poł. XIX i pocz. XX w. Są to przeważnie budynki murowane.
Na uwagę zasługują m. in.
- usytuowany przy placu Chopina budynek nr 17 z pocz. XX w. - czterokondygnacyjny,
najwyższy w starej części miasta
- dom nr 8 na narożniku ul. Poznańskiej (dawny hotel), zbudowany po
połowie XIX w. w formie architektury neorenesansowej, z fasadą
ozdobioną rzeźbami dwóch muz
- narożnikowa kamienica na ul. Mickiewicza pochodząca z 2 poł. XIX
wieku
- budynek poczty z 1884 r. przy ul. Piłsudskiego
- obecna siedziba Komendy Powiatowej Policji przy ul. Piłsudsiego
- zespół jednolitych stylowo domów eklektycznych z pocz. XX w. o urozmaiconych
elewacjach przy ul. 3 Stycznia
Kościół pw. Najświętszego Serca
Pana Jezusa
Kościół usytuowany jest na pl. Chopina. Zbudowany został w
latach 1778-1779 jako świątynia ewangelicka. Jest to budowla
murowana i otynkowana, ma plan krzyża greckiego o równych ramionach.
Kościół pw. Matki Bożej Nieustającej
Pomocy
zbudowano w 1895 roku przy ul. Piłsudskiego.
Ratusz z 1879 roku usytuowany
na pl. Niepodległości (obecna siedziba Sądu Rejonowego).
Młyn z ok. 1885 r. znajdujący się przy ul. Zbąszyńskiej
Wieża ciśnień z pocz. XX w. o wysokości 27 m przy ul. Komunalnej
Szpital, którego najstarsza część zbudowana została w 1905 r.
Osadnictwo olęderskie
Okolice Nowego Tomyśla są największym w Wielkopolsce obszarem
kolonizacji olęderskiej. Spośród różnych układów przestrzennych
osad olęderskich występuje tu wyłącznie osadnictwo rozproszone,
które związane jest z zagospodarowywaniem tych trenów poprzez
karczowanie rosnących lasów. Śladem czasów kolonizacji olęderskiej
jest dzisiejszy, charakterystyczny układ zabudowy wiejskiej
w okolicach miasta. Na dużej przestrzeni rozrzucone są oddalone
od siebie gospodarstwa, które łączy skomplikowana sieć dróg
i ścieżek. W obszernych zagrodach jeszcze dzisiaj można znaleźć
solidne, wykonane z drewna budynki z XIX, a nawet XVIII wieku.
Miejscowościami na terenie gminy Nowy Tomyśl o zabudowie
olęderskiej są: Sękowo, Glinno, Paproć, Przyłęk, Boruja Nowa,
Szarki, Grubsko, Kozie Laski oraz Cicha Góra.
Wiatrak koźlak z 1755 roku w Borui Kościelnej.